Regionalne smaki

Światowy Dzień Chleba

16 października obchodzony jest Światowy Dzień Chleba. Do produkcji prawdziwego pieczywa nie potrzeba nic więcej niż trzy podstawowe składniki – woda, mąka z których przygotowuje się zakwas, oraz sól.
Jak mówi Artur Starek, prezes Stowarzyszenia Producentów Pieczywa, pomimo negatywnej dynamiki spożycia Polska to wciąż „chlebowy” kraj, a Polacy jedzą dużo pieczywa na tle innych krajów europejskich. Polska jest 6. co do wielkości konsumpcji pieczywa krajem w Europie i odpowiada za 7% wolumenu zjadanego w Europie pieczywa.
Wg badań konsumenckich, w Polsce pieczywo je się przez cały dzień, różni się tylko typ pieczywa w zależności od posiłku.

Jakie pieczywo wybieramy najchętniej? Nadal największy udział w sprzedaży ma pieczywo pszenne i to zarówno jasne, jak i pszenne ciemne.
Zdaniem Andrzeja Piętki z Akademii Wypieków różne grupy klientów decydują się na różne produkty. Pierwsza grupa to ludzie szukający miejsc z produktami dobrymi i wygodnymi, którzy dodatkowo chcą kupować kanapki, przekąski oraz kawę na wynos. Są to osoby otwarte na świat i na nowe, modne produkty. Drugą ważną kategorią kupujących pieczywo są rodzice i ich dzieci. Wybierają oni najczęściej podstawowe pieczywo (kajzerki i bagietki), Ostatnia, trzecia kategoria klientów, to ludzie dorośli i seniorzy – tradycjonaliści w wyborze i zakupie pieczywa. Potrafią przejechać pół miasta, aby kupić tani i duży bochenek razowca na bazarze, w ulubionym miejscu.

W różnych krajach chleby różnią się od siebie, i to bardzo. Światowy Dzień Chleba pojawia się 16 października w kalendarzach świąt nietypowych. Ustanowiony został przez przez Międzynarodowy Związek Piekarzy i Cukierników.

Francuska bagietka

Zwana jest też bułką paryską i uznawana jest za jeden z symboli Francji, a zwłaszcza Paryża. „Baguette de tradition française”, czyli tradycyjna bagietka francuska wytwarzana jest z mąki pszennej, wody, drożdży, z dodatkiem soli. Długie bułki robiono już wcześniej, ale nadzwyczajna kariera bagietki rozpoczęła się w r. 1919. Wtedy to w Dzienniku Ustaw Republiki Francuskiej ogłoszono przepis: „Zabronione jest zatrudnianie pracowników przy pieczywie i ciastach między dziesiątą wieczorem a czwartą rano”. W takiej sytuacji piekarnie nie były w stanie wyprodukować dla robotników idących do pracy na ranną zmianę żadnego innego chleba, oprócz długiej i cienkiej bagietki