restauracje
 Od 19 listopada 2008 r. tradycyjnie wypiekany poznański rogal świętomarciński może poszczycić się unijnym znakiem geograficznym, od tego momentu weszło bowiem w życie unijne rozporządzenie nadające rogalowi certyfikat "Produktu o Chronionej Nazwie Pochodzenia w Unii Europejskiej".



Od 4 do 11 listopada odbywać się bedą Poznańskie Targi Piwne. To cykliczne, odbywające się po raz czwarty wydarzenie, którego ideą jest stworzenie miejsca spotkań dla osób z rozwijającej się branży piwnej.


Trzeba to powiedzieć otwarcie – nie wyobrażamy sobie życia bez makaronu. Mimo że zwykle kojarzy się głównie z kuchnią
włoską, występuje pod każdą szerokością geograficzną i można go przyrządzić na nieskończoną liczbę sposobów. 25 października przypada Światowy Dzień Makaronu!

wielkopolska
Pomysł zawiązania Europejskiej Sieci Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego narodził się w trakcie współpracy szwedzkiego regionu Skanii i duńskiej wyspy Bornholm. Lokalni politycy z obu regionów od 25 lat wdrażali różne formy współpracy. W pewnym momencie zaczęli zastanawiać się, jak pomóc małym producentom lokalnej żywności i zwiększyć współpracę między nimi. Podjęli więc decyzję o stworzeniu specjalnego oznakowania lokalnych produktów żywnościowych i pozwolili przedsiębiorcom na używanie znaku do celów marketingowych.

Rogal Świętomarciński wywodzi się z tradycji wypieku i spożywania na dzień Św. Marcina /11 listopada/ rogali z charakterystycznym nadzieniem , kultywowanej na obszarze Poznania i okolic. Tradycja obchodzenia dnia Św. Marcina sięga XVI wieku i jest związana z uroczystym zakończeniem prac polowych w danym roku , które umownie obchodzono właśnie w tym dniu .

Wielkopolska wieprzowina złotnicka - mięso kulinarne Wszystkim restauratorom, którzy poszukują nietuzinkowych produktów dla swoich kreacji kulinarnych polecamy wielkopolską wieprzowinę złotnicką –najwyższej jakości mięso polskiej rasy świń, które dzięki swoim niezwykłym walorom zostało w 2006 r. wpisane na krajową Listę Produktów Tradycyjnych.

Aktualności
Makaronowe królestwo

Kluski, nudle, pasta, macaroni od wielu wieków królują na stołach całego świata. Jedno jest pewnie- makaron jest nierozerwalnie związany z kuchnią włoską i uwielbimy przez podniebienia na całym świecie. 


http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:IyXtS39uXMXsxM:http://www.dziennik.pl/files/archive/00043/makaron_2_43456l.jpg&t=1
W powszechnej świadomości, istnieją dwa znaczenia słowa makaron. W języku greckim, oznacza on mąkę wymieszaną z wodą, a we włoskim- wyrabianie ciasta własną siłą. Istnieje wiele podań i legend, które konkurują ze sobą w kwestii przypisania wynalazku makaronu. Jedna z nich mówi o tym, że powstał on na statku eksportującym mąkę, z przypadkowego zmieszania towaru z wodą podczas niewyobrażalnego sztormu. Gdy statek dopłynął do lądu po wielu tygodniach żeglugi, maź mączna była wydeptana przez załogę i wysuszona przez słońce. Po wrzuceniu do wrzątku powstała konsystencja, którą karmiono niewolników. Z drugiej strony, funkcjonuje bardzo znana legenda o kucharzu, który podczas przyrządzania dań z mąki, obmył ręce i zauważył, że w momencie połączenia mąki z wodą i jednoczesnym pocieraniu, formują się bardzo cieniutkie kawałki ciasta, które można dodawać do zupy jako zagęszczacz. Jeszcze inni, przypisują ten wynalazek Hefajstosowi, bogowi greckiemu, który ofiarował makaron ludowi.

Najbardziej zażarte spory, toczą się jednak w kwestii zlokalizowania i przypisania do konkretnej narodowości cudownego wynalazku, jakim jest makaron. O prym, bitwę prowadzą Włosi, Grecy, Chińczycy i Arabowie. Pierwsze ślady istnienia datowane są na IV w. p.n.e. i przypisywane Etruskom. Odkryto bowiem, reliefy na grobowcu, które przedstawiały narzędzia z których wyrabia się ciasto makaronowe, takie jak: wałek, stolnicę i wiadro z mąką. Nie zależnie od wyniku tych patowych dyskusji, z całą pewnością, to Włosi są odpowiedzialni za tak szerokie rozpowszechnienie makaronu na całym świecie. To ich umiłowaniu do pasty, zawdzięczamy popularność oraz różnorodność dań makaronowych, które podbijają nasze serca i podniebienia od wielu lat.

Jakość i smak makaronu, uzależniona jest przede wszystkim od rodzaju zbóż, wykorzystywanych do jego produkcji. Zasadnicza klasyfikacja, to podział na pszenicę o twardym ziarnię (triticum turgidum durum) i pszenicę miękką („triticum aestivum”). Róznica jest bardzo istotna, ponieważ ten pierwszy rodzaj, uznawany jest za wysokojakościowy i bogaty, a drugi już- za gorszy pod względem właściwości. Pszenica twarda, uprawiana jest w krajach o ciepłym klimacie (Włochy, Grecja czy kraje afrykańskie), w związku z tym, w procesie wzrastania zboża, bierze udział większa ilość ciepła, co zasądza o jego bogatszych składnikach ( np. bardziej wartościowe proteiny). Pszenica drugiego typu, rośnie w krajach chłodniejszych i charakteryzuje się zawartością białego (a nie żółtego) endospermu (tkanki odżywczej), który w efekcie prowadzi do wchłaniania większej ilości wody i sklejania cista podczas gotowania. Ten rodzaj ziarna sprawdza się świetnie do wypieku chleba czy ciast słodkich.
http://www.biosphera.pl/img/durum/1_d.jpg 

Po wyborze wysokojakościowych ziaren pszenicy, przygotowuje się semolę lub semolinę – jest to gruba kasza, która powstaje z przemiału mąki- powinna być gładka. Duże znaczenie ma również twardość wody- w naszym przypadku powinna być ona średnio- twarda. Sam proces produkcji makaronu, polega na kilku istotnych czynnościach, w których pieczołowitość i wyważona proporcja mają decydujące znaczenia. Po pierwsze, trzeba wyrobić cisto. Po połączeniu semooliny z wodą, rozpoczyna się żmudny proces wyrabiania masy. Następną czynnością jest wytłaczanie, czyli przeciągnięcie cista przez praskę, w celu nadania mu odpowiedniego kształtu. Kolejnym, niezmiernie ważnym etapem, jest właściwe suszenie przygotowanego makaronu. Oprócz odparowania wody, ważne jest by dobrać taką metodą, która pozwoli zachować wszystkie składniki odżywcze makaronu. Domowy sposób suszenia, zarazem ten najwłaściwszy i tradycyjny, powinien trwać około 30 godzin. Pozostaje nam jeszcze etap konfekcjonowania, czyli pakowania produktu do szczelnych, próżniowych i dostosowanych do kształtu opakowań.

Odrębną, bardzo interesującą kwestią, jest produkcja makaronów smakowych i kolorowych. Do ciasta dodajemy odpowiednio przygotowane soki (zazwyczaj warzywne), które nadają naszemu ciastu kolor, smak i zapach. Na przykład, zielony makaron, uzyskujemy poprzez dodawanie soku ze szpinaku lub natki pietruszki, pomarańczowy- z pomidorów a czarny- poprzez dodawanie atramentu mątwy(!).
http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHMDWUi-cS64WN2oS3KNRs8cVeH4Q1VVY843Lf_alDEN-xQwaH 

Najbardziej skomplikowana typologia, to podział makaronów ze względu na kształt.  Pod tym względem istnieje niezliczona ilość odmian. Najbardziej popularne to:

Farfalle
 

Makaron w kształcie kokardek, stosowany najchętniej do zapiekanek, sosów mięsnych i sałatek

Fusili

Makaron w kształcie poskręcanych spirali. Świetnie nadaje się do zapiekanek i treściwych sosów.

Lasagne

Makaron w kształcie prostokątów. Stosowany do potraw, których nazwa zaczerpnięto z rodzaju makaronu. Tradycyjny, pierwszy rodzaj makaronu

Maccheroni

Makaron- tzw. kolanka, w kształci rurek półokrągłych. Świetny jako dodatek do zup.

Papardelle

Dość grube, prostokątne wstążki- idealne do sosów serowych i warzywnych

Penne

To średniej długości i grubości rurki, najczęściej dodawany do gęstych sosów

Ravioli

Pierożki, najczęściej w kształcie prostokąta, nadziewane serem, mięsem i rybami.

Sphagetti

Najpopularniejszy kształt makaronu- dość długie nitki. Chętnie dodawany do sosów na bazie pomidora (boloński czy neapolitańskie)

Tagliatelle

Bardzo podobny do parapdelle

Tortelini

To makaron przypominający polskie uszka do barszczu. Są to małe pierożki nadziewane najczęściej mięsem, podawane jako dodatek do zup czystych, takich jak rosół.

źródło: http://www.food-info.net/pl

Spożywanie makaronu ma bardzo długą tradycję i szerokie zastosowanie, jednak wszystko zależy od naszej wyobraźni i smaku. Nie trzeba się sztywno trzymać reguł lansowanych przez mistrzów noża i widelca. Warto obalać stereotypy i jeść makaron tak, jak mamy ochotę. Innowację tworzą sztukę a smak pochodzi  z serca. 

Data: 05.12.2010, godzina: 13:28.

smaki
Zioła wspaniale pachną i urozmaicają smak gotowanych specjałów. Ale wiele z nich, np. kurkuma, imbir, szczypiorek, rozmaryn, natka pietruszki czy czosnek, ma właściwości zdrowotne. Zioła są pomocne w walce z nowotworami, działają antyoksydacyjnie i przeciwzapalnie. Zioła na nowotwory to m.in : mięta, tymianek, majeranek, oregano, rozmaryn, bazylia.

Kurkuma zawiera kurkumin - związek o właściwościach przeciwzapalnych. W badaniach laboratoryjnych dowiedziono, że kurkumin ogranicza wzrost białaczek, raka okrężnicy, wątroby, żołądka, jajników, bo zmusza komórki rakowe do umierania. Uczeni z Centrum Badań nad Rakiem w Houston dowiedli, że ludzie spożywający 1/4 łyżeczki kurkumy dziennie aż 8 razy rzadziej chorują na raka płuc, 5 razy rzadziej na raka piersi i 10 razy rzadziej na raka nerki, nawet gdy żyją w bardzo zanieczyszczonym środowisku.

W czerwonym winie jest wiele polifenoli, w tym resweratrol, który chroni komórki przed starzeniem się. Zabezpiecza też organizm przed szybkim rozrastaniem się komórek nowotworowych. Najwięcej resweratrolu ma Pinot Noir tłoczone w Burgundii, gdzie panuje wilgotny klimat. Dla zdrowia każdego dnia możemy wypić jeden kieliszek wina. Autor: Anna Jarosz - artykuł pochodzi z miesięcznika "Zdrowie"

diety
Przygotowanie grzybów z patelni w sosie śmietanowym zajmuje jedynie pół godziny, a w efekcie otrzymamy uniwersalne jesienne danie, które można skomponować ze wszystkim. Duszone grzyby ze śmietaną można jeść też prosto z patelni! Niektórzy twierdzą, że właśnie tak podawane potrawy smakują najlepiej. Oto przykładowe dane:

Moje sery, najpierw jako koncepcja, potem przydomowa działalność chałupnicza, powstawały latami. Trudno powiedzieć ile kilogramów nietrafionych wyrobów skonsumowały z dużą przyjemnością kury. Dzisiaj zaczynam dążyć do doskonałości, którą może zapewnić tylko czas. Okręty flagowe mojej kolekcji mają ponad rok, wyglądają jak stare, zmurszałe kamienie.

Dieta na jesień i zimę to dieta rozgrzewająca - ma pomóc nam nie zmarznąć, a jednocześnie zachować zdrowie i figurę. To nieprawda, że w chłodne dni potrzebujemy jeść więcej tłustych pokarmów, ale warto wiedzieć, jak zmienić dietę, gdy za oknem zimno. Sprawdź zasady diety rozgrzewającej. Odpowiednia dieta rozgrzewająca na jesień i zimę może być naszym sojusznikiem we wzmocnieniu odporności, walce z przeziębieniem lub po prostu w rozgrzaniu się w chłodne, jesienne i zimowe dni.